Sweet home Chicago

Als derde stad van de Verenigde Staten wordt Chicago nog wel eens vergeten. Onterecht? Ja, maar laat maar lekker zo. Want terwijl New York en Los Angeles er vandoor gaan met alle aandacht, heb je zo alle tijd om één van de leukste steden ter wereld rustig te ontdekken. En het barst er ook nog eens van de vriendelijke Amerikanen. ‘The Midwest is the best.’

Een van de leukste manieren om een snelle inkijk in de Amerikaanse cultuur te krijgen: bezoek een honkbalwedstrijd. Fastfood, bier, overenthousiaste mascottes die het publiek opjutten, jongetjes met een veel te grote honkbalhandschoen om een homerun te vangen en een heel stadion dat de klassieker ‘Take me out to the ball game’ meezingt: alles komt voorbij. ‘Maar Wrigley Field, al bijna honderd jaar het stadion van de Chicago Cubs, is extra speciaal’, vertelt Jan, een van de vrouwelijke stewards (en bijna net zo oud als het stadion zelf). ‘Samen met Fenway Park in Boston is dit het enige stadion in de VS met een handbediend scorebord. Mochten de Cubs ooit van eigenaar veranderen en verhuizen, dan móet het scorebord mee naar het nieuwe stadion. En de achterwand van het outfield – waar het veld ophoudt en de tribunes beginnen – is niet van kunststof, zoals in alle moderne stadions, maar van steen begroeid met klimop. Dat zorgt er zelfs voor dat er alleen voor dit stadion een spelregel is toegevoegd: komt de bal in de klimop, mag een outfielder allebei zijn handen in de lucht steken. De slagman krijgt dan een tweehonkslag en het scheelt de outfielder een paar minuten zoeken.’

I’m on a boat

Vraag een willekeurige Amerikaan naar de belangrijkste gebeurtenis in de geschiedenis van Chicago en iedereen zal zeggen: de Great Chicago Fire. In 1871 brandde vrijwel de hele stad volledig af. Een ramp op het moment, maar een zegen voor later. Want nu konden architecten alles uit de kast halen om de stad opnieuw op te bouwen. Wolkenkrabbers schoten uit de grond en de meest prominente gebouwen van de VS stonden en staan nog steeds hier. Beste manier om die te bekijken is vanaf de Chicago river, die dwars door het centrum van de stad stroomt. En dus heet gids Maggie ons welkom op ‘The Official Chicago Architecture Foundation river cruise aboard Chicago’s First Lady Cruises’. Anderhalf uur lang krijgen we een indrukwekkende mix van staal, beton en glas voorgeschoteld en vertelt Maggie over de Trump Tower, Goose Island, het Civic Opera Building, over alle dertien bruggen waar we onderdoor varen en over de geschiedenis van de Chicago River.

Nog een vaartip: de Odyssey Champagne Dinner Cruise (vertrekt vanaf Navy Pier) over Lake Michigan. Tikkeltje te veel Love Boat (met lichtgevende dansvloer), maar het uitzicht vanaf het meer op de stad is waanzinnig.

The Bean

Toen Chicago een kleine tien jaar geleden een nieuw kunstwerk in Millennium Park neerzette – Cloud Gate van de Britse kunstenaar Anish Kapoor – waren de inwoners op z’n zachtst gezegd nogal sceptisch. Wat moest dat enorme, rare, nog het meest op een boon lijkende, roestvrijstalen maar vooral doffe gevaarte nu toevoegen aan de stad? The Bean werd weggelachen, tot het moment dat het resultaat na lang poetsen en polijsten zichtbaar werd: het meest spectaculaire uitzicht op de skyline heb je gewoon vanaf de grond. De doffe boon bleek een enorme, kraakheldere spiegel, waar je omheen en onderdoor kunt lopen, onder kan staan, en waar je vanuit elke hoek de skyline in een ander perspectief ziet – met jezelf erin. Inmiddels is het uitgegroeid tot een van de populairste en meest gefotografeerde locaties in de stad – en zijn de inwoners van Chicago razend enthousiast en trots.

Skywalk

Toch kan het geen kwaad om die skyline ook eens van boven te bekijken. Door die Great Chicago Fire kregen de stadsplanners en architecten van Chicago een unieke kans om niet alleen veel te bouwen, maar ook de indeling en het stratenpatroon van de stad nog eens goed tegen het licht te houden. En die kon beter, bleek al snel. Als een schaakbord werd de stad opnieuw ingedeeld, en een van de beste plekken om dat patroon van bovenaf feilloos te volgen is het John Hancock Centre. Voor $18 pak je de lift naar het John Hancock Observatory – verdieping 94 van de 100 – voor een onvoorstelbaar uitzicht over de stad en Lake Michigan. Nóg spectaculairder is misschien wel het skydeck van de Willis Tower, het hoogste gebouw van Chicago. Want op verdieping 103, op meer dan 400 meter hoogte, kun je de skywalk doen: in een volledig glazen uitstulping kijk je loodrecht naar beneden. Alsof je buiten de wolkenkrabber staat, slechts een glazen bodem verwijderd van een vrije val de afgrond in. Als je nog geen hoogtevrees had, dan loop je het hier wel op.

De kapperszaak van Al Capone

Toegegeven, het ziet er belachelijk uit. Zelfs na een kort introductiefilmpje en een beetje oefenen wordt het er allemaal niet stoerder op: rijden op een segway. Voor wie nog geen beeld heeft bij zo’n segway: het is een soort elektronische step, ziet eruit als een onhandige en veel te grote grasmaaier en het is ooit ontworpen om niet meer te hoeven lopen. Hoe het werkt? Je staat op een plateautje tussen de twee grote wielen met je handen aan een stuur. Lichaamsgewicht naar voren betekent vooruit: gewicht naar achter is achteruit. Duw je het stuur naar links, ga je links, duw je het stuur naar rechts, voila. Simpel.

En leuk, blijkt al snel tijdens de tour, die bijna twee uur duurt en verzorgd wordt door de bijklussende acteurs Dan en Alejandro. Want rijdend door Millennium en Grant Park zitten de twee gidsen vol verhalen. Over de Buckingham Fountain, die je in de intro van comedyklassieker Married with Children voorbij ziet komen, en daarom in de volksmond beter bekend staat als de Al Bundy Fountain. Door Grant Park, waar president Obama in 2008 voor zijn thuispubliek zijn acceptence speech hield. En langs het beroemde Shedd Aquarium, waar een vis rondzwemt uit 1933, die dus al tachtig jaar leeft. Leukste verhaal, die over het Congres Hotel. Dan: ‘Ooit was de eigenaar van dat gebouw Al Capone. In zijn kelder had hij een kapperszaak, met slechts één stoel. Later bleek waarom. Werd je door Al Capone naar zijn kapper gestuurd, dan kwam je nooit meer terug.’


 

Zelf gaan?

Via Skyscanner vonden wij de goedkoopste vlucht van Amsterdam naar Chicago O’Hare International Airport bij Aer Lingus. Een retourvlucht boek je daar vanaf ongeveer €550 p.p., met overstap in Dublin. Rechtstreeks met KLM boek je een retrour voor zo’n €200 meer. Vluchtduur: ruim 11 uur met overstap, zo’n 8 a 8,5 uur rechtstreeks.