Torres del Paine: ruig en bizar mooi

Torres del Paine Nationaal Park, dat zijn indrukwekkende granieten torens (Torres), azuurblauwe meren, watervallen, gletsjers en een rijke flora en fauna. Vossen, guanaco’s, flamingo’s, maar ook de indrukwekkende Andescondor, de grootste vogel ter wereld. Wat velen niet weten is dat dit misschien wel hét park is om oog in oog te komen staan met de poema.

Torres del Paine, de plek in Chili waar Patagonië en het Andesgebergte elkaar ontmoeten en één van de ruigste en mooiste natuurgebieden ter wereld hebben gevormd. De elementen houden hier dagelijks huis. Zo kan het in de bergen sneeuwen of stormen, terwijl het dal in de het zonnetje schijnt. Vier seizoenen in één dag is hier gewoon. Het park werd opgericht in 1959 als Parque Nacional de Turismo Lago Grey en kreeg zijn huidige naam in 1970. Het park is in 1978 door UNESCO aangewezen als biosfeerreservaat.

Het park is gemakkelijk met de auto te bereiken vanuit Punta Arenas. Zorg wel voor een volle tank, want tanken is lastig in het park. Op de route van Punta Arenas naar Torres de Paine kom je voorbij een kolonie magdalenapinguïns. Zeker een stop waard! In het park zelf heb je tal van opties om het gebied te verkennen. Zo heeft het park talloze wandelroutes waarvan de ‘W’ zelfs wereldberoemd is. Je kunt het park ook eenvoudig met de auto verkennen, er zijn tal van uitzichtpunten of andere interessante plekken waar je kunt stoppen. Last but not least: je kunt ook met een boot een deel van het park bezoeken op lago grey, een middelgrote boot vaart hier langs twee gletsjers af.



Zelf was ik er begin december, een prachtige tijd omdat er veel activiteit is rondom pas geboren guanaco’s en kuikens van diverse vogelsoorten. Het park hebben we vooral met de auto en korte hikes verkend, het heeft een diepe indruk op me gemaakt. Heel veel wildlife en echt vele Lord of the Rings-achtige landschappen. Een grote snoepwinkel voor zowel de avontuurlijke wandelaar als de fotograaf.