Roadtrip door Andalusië – deel 2

In deel 1 van onze roadtrip door Andalusië vertelden we al over Camptoo en de vrijheid van een camper. Die vrijheid wordt in deel 2 van dit verhaal nog maar eens bevestigd. We hebben er iets te veel van zelfs, merken we op de Feria van Jerez de la Frontera.

Het plan was zo makkelijk.

’s Ochtends, op camping Playa Las Dunas in El Puerto de Santa Maria, hadden we het netjes uitgedokterd. Eerst het stadje zelf even bekijken. Cafe con leche op het terras, beetje rondlopen, wat sfeer snuiven. En dan met gezwinde spoed naar Tarifa, een uurtje of anderhalf zuidelijker. Daar waar de golven het fijne Zuid-Spaanse zand kussen en de surfdudes en beachbabes dit strand tot een van de meest ontspannen plekken van heel het land maken.

Maar toen kregen we tijdens de afwas een tip. Een minuut of twintig rijden het binnenland in lag Jerez de La Frontera. Stad van flamenco en paarden. Veel typischer zou je een plaats in Andalusië niet krijgen, en al helemaal niet deze week. Want sinds gisteren was de Feria del Caballo aan de gang. Een traditioneel festival, dat ooit in de middeleeuwen was ontstaan. Eerst was het enkel een paardenmarkt, maar met de jaren en eeuwen werden er steeds meer festiviteiten omheen georganiseerd. Veilingen, ruiterwedstrijden, tapas- en wijnproeverijen en talloze feesten. Er werd gedanst tot de haan de volgende ochtend al kukelend een nieuwe dag aankondigde, de avond erop weer, en die avond daarop ook weer. Tot heel Jerez de la Frontera de rest van de lome, hete zomer gebruikte voor één lange siësta, de stad zich de herfst en de winter door ploeterde en het uiteindelijk vanzelf weer voorjaar werd. Tijd voor een nieuwe editie.

Paraderende caballeros

En precies deze week was het weer zover. Een uurtje rondkijken kan geen kwaad, redeneerden De Magistraat (hebben jullie zijn eerste verhaal voor Ambassadør al gelezen?) en ik, en fluitend pakten we onze spullen en reden de camping af. Een halfuur later stond de Volkswagen bus veilig en wel in een parkeergarage in de stad en was het niet moeilijk te ontdekken waar de Feria precies gehouden werd. Een bonte stoet van koetsen, ruiters en kleurige flamenco jurken zette koers naar Parque Gonzáles Ontoria. We liepen er vrolijk achteraan.

Eenmaal op het terrein wisten we niet wat we zagen. Overal flanerende caballeros, de prachtigste dames die zich onschuldig glimlachend rond lieten rijden in een koets terwijl ze zichzelf van een verkoelend briesje voorzagen met bijpassende waaiers. En aan het feestende voetvolk leek geen einde te komen. Er werd flamenco gedanst en sherry gedronken, en toen een van de Spaanse dames ons influisterde dat de Feria overdag leuk was, maar ’s avonds pas écht tot leven kwam, was de keuze snel gemaakt. We moesten hier blijven.

 

Op zoek naar een slaapplaats

Maar dat bracht een klein probleem met zich mee. Onze camper stond in een parkeergarage en navraag leerde dat de dichtstbijzijnde camping juist degene was die we diezelfde ochtend hadden verlaten, twintig kilometer verderop. We probeerden Airbnb, zonder succes, en liepen toen maar de lobby van Hotel Sherry Park binnen. Die hielpen ons meteen uit de droom: in de stad was er geen enkele hotelkamer meer vrij deze week, laat staan vanavond. We legden de situatie uit, vertelden over onze camper en wat we over het festival gehoord en gezien hadden en voor we het door hadden flapte het eruit. Zouden we ons camperbusje niet heel misschien op de parkeerplaats van het hotel kunnen zetten? Overlast zouden we niet bezorgen, beloofden we er plechtig bij.
De vriendelijke receptioniste keek ons vertwijfeld aan. ‘Ik bel de manager even’, zei ze. ‘Zo terug.’ Na een paar minuten had ze goed nieuws en slecht nieuws. Om met dat laatste te beginnen, kamperen op de parkeerplaats voor het hotel was uitgesloten. Maar het goede nieuws: aan de achterkant van het hotel was nog een kleine personeelsparkeerplaats. Daar mochten we – bij hoge uitzondering en alleen voor deze keer – wel een nachtje staan. Op de vervolgvraag of we van het buitenzwembad gebruik mochten maken nu de zon nog scheen, kon ze ook geen nee zeggen.

 

Na de avond komt de ochtend

We haalden de camper op, namen een duik in het zwembad en toen de avond viel gingen we terug naar het festival, dat inmiddels maar vijf minuten lopen was. Het volledige terrein was nu feestlijk verlicht. De paarden en koetsen hadden plaatsgemaakt voor nog meer feestende mensen. En op het festivalterrein zaten honderden casetas, kleine barretjes waar werd gegeten, gedronken en gedanst. Zonder na te denken stortten we ons in de feestende massa.
Hadden we dat maar iets beter gedaan, nadenken.
We fladderden van caseta naar caseta, proostend met bier, wijn, sherry en wodka. Tot we niet meer konden, en strompelend koers zetten naar de parkeerplaats van het hotel. Daar was geen ruimte voor verwarring: het enige voertuig dat er stond was onze camper. We kropen naar binnen en vielen direct in een comateuze slaap.
Maar toen kwam de volgende ochtend.
Toen De Magistraat rond half negen voor het eerst wakker werd, concludeerde hij dat er minstens tien auto’s om ons busje heen stonden. Compleet vastgezet, stelde hij vast en hij besloot weer verder te slapen. Toen ik een uur later versuft en misselijk in m’n onderbroek op de bestuurdersstoel zat, kwam net de hotelmanager aanlopen. Een nacht was leuk, maar of we toch wel het liefst zo snel mogelijk onze spullen konden pakken, was zijn dringende verzoek.

We namen nog snel een duik in het zwembad, pakten zo ver het ging onze spullen bij elkaar en reden terug naar Malaga. Vanuit daar zouden we begin van de avond weer naar huis vliegen. Op papier klinkt dit makkelijk, maar in de praktijk ging het allemaal een stuk minder voorspoedig. Zwetend en steunend bereikten we Malaga, waar we de camper weer inleverden bij Bernhard en Willy. Op het vliegveld verloor ik mijn identiteitskaart. Dat doe ik normaal nooit. De Magistraat verlangde vooral naar z’n bed.

De vrijheid van kamperen is leuk. En een camperbusje helpt je daar flink mee op weg. Maar je moet het allemaal wel aankunnen.


Zelf gaan?

Kijk voor camper- en caravanaanbod in binnen- en buitenland op de website van Camptoo. Daar vind je ook alle ins en outs die je moet weten om met een geleende camper op stap te gaan.

Mocht je ooit in Jerez de la Frontera zijn en een hotel zoeken: het Sherry Park Hotel is een aanrader, echt. Fijn zwembad, goed werkende wifi en op een prima locatie in de stad. Vriendelijk personeel ook, al willen ze het liefst wel dat je in het hotel zelf overnacht. En niet op de parkeerplaats.

No more articles