Havana, top of flop?

Als toeristische bestemming is Havana – en Cuba in zijn geheel – voor heel wat inwoners van de Lage Landen een droom. Maar komt het beeld dat we van een bestemming hebben wel overeen met de werkelijkheid? Havana zouden we een twijfelgeval durven noemen. Waar de een charme ziet en muziek hoort, ziet de ander vervallen gebouwen en opdringerige ‘locals’ die munt proberen te slaan uit je bezoek. 

Havana is wat mij betreft een moeilijke bestemming. Ik ben er zelf twee keer geweest en twee keer voelde ik me teleurgesteld. Maar mocht dat wel? Cuba stond al sinds mijn jeugdjaren op mijn toen nog niet bestaande bucket list en kon toch simpelweg niet tegenvallen. Of toch? Toen ik er voor het eerst kwam, in 2008, had ik net een lange trektocht door Mexico achter de rug. En dus viel het me meteen op hoe duur Havana was. Zo duur dat in heel wat bekende bars – laten we maar meteen Hemingway vermelden – geen local zich een biertje kan permitteren. Zo duur dat hotels voor mij destijds onbetaalbaar waren en ik in vrij ranzige casas particulares terecht kwam. Ook het eten viel me meteen tegen. Achteraf, na ettelijke keren de wereld te zijn rondgevlogen, blijf ik er nog steeds bij dat Cuba gezegend is met de minst interessante keuken op deze aardbol.

Ondertussen ben ik nog een keertje in Havana (en eigenlijk heel het westen van Cuba) geweest, met de bedoeling alle vooroordelen de kop in te drukken. Om mezelf ervan te overtuigen dat ik die eerste keer brute pech had. Om met eigen ogen te zien dat de mensen helemaal niet zo pusherig zijn en je niet op elke hoek van de straat naar een bepaald restaurant, een niet-bestaand ‘fiesta del salsa’ of een illegale sigarenhandel proberen te duwen. Om te merken dat het eten eigenlijk best meevalt. Maar helaas. Opnieuw slaagde ik daar niet in. Natuurlijk heeft Havana een hoge mate van charme, van kleur en van kleurrijke mensen. Uiteraard heeft het heerlijke sigaren en lekkere rum, een interessante geschiedenis, indrukwekkende architectuur en mooie wagens. Maar een aanrader is het wat mij betreft allerminst. Van de pakweg tien vrienden die ik ken die er zijn geweest, zullen negen er nooit meer teruggaan. Toch heb ik tijdens mijn reizen ook heel wat mensen leren kennen die helemaal weg zijn van Havana en van Cuba. De gustibus et coloribus… Maar wat denken jullie? Havana, top of flop? Op zijn minst is het fotogeniek.