In een klein portiekje in de Sankt Hans Gade in de wijk Nørrebro staat een man een sigaretje te roken. Mao-overhemd aan, klein rond brilletje en lange bakkebaarden. Hij is tatoeëerder, kunstenaar. Was binnen in zijn shop bezig maar stond even pauze te houden. Mooie dag vandaag, zo in de zon. In een wijk van Kopenhagen die de laatste jaren echt een nieuw gezicht heeft gekregen. Van gevaarlijk en zonder toekomst naar hip en levendig. En kleurrijk, zowel de gevels als de mensen die er achter wonen. Je zou de vergelijking met Prenzlauer Berg in Berlijn kunnen maken.
Het was rustig op het moment, dus hij was bezig met het tekenen van nieuwe ontwerpen. Mochten we best even komen bekijken binnen.
De kunstenaar heet Luciano. Geboren in Genua, kunstacademie gedaan in Rotterdam en uiteindelijk in Kopenhagen terechtgekomen. Daar had zijn fascinatie voor tatoeages nog weinig mee te maken. Vikingarcheologie, dat vond hij interessant. ‘En hier heb je van die centra waar je gekleed als Viking archeologisch onderzoek doet en zo.’ Maar dat ging over op een gegeven moment en toen ging Luciano terug naar zijn originele liefde. De kunst. In de vorm van tatoeages. Niet de plakplaatjes die je tegenwoordig overal ziet, maar ornamenten. Versieringen van het lichaam, met de loop van de spieren mee zodat ze in elke lichaamshouding mooi blijven.

Erik de Noorman

Ik heb het me vaker afgevraagd, of Scandinaviërs nou meer in de ban van tattoos zijn dan anderen. Ja, denkt Luciano, al is het de laatste paar jaar bij ongeveer iedereen wel een trend. ‘Maar als je meer over mythologische Vikingtatoeages wil weten, moet je naar m’n buurman. Die graveert runenstenen, hij is de beste van heel Denemarken.’
Twee deuren verderop zit Erik Sandquist in z’n werkplaats. Jointje in de mond, harde muziek uit z’n radio en geconcentreerd te beitelen op een klein stukje metaal. Hij versiert niet alleen runenstenen, ook zichzelf. Van enkels tot nek is geen plekje van zijn enorme lichaam onbedekt met inkt. Stuk voor stuk eigen ontwerp. Waar die voorliefde voor tatoeages vandaan komt? ‘Ik weet het niet man. Toen ik 19 was had ik m’n eerste en nu, dertig jaar later, heb ik dit. Mooi toch.’ Hij trekt z’n shirt omhoog. ‘Hier, m’n navel laten doen. Wat een fucking pijn deed dat. Niet normaal. En hoe ouder je word, hoe meer pijn. Je huid wordt er ook niet beter op hé.’
Dat hele runenstenen beitelen, wat toch ook een pleuriswerk is elke keer, daarvan weet hij ook niet hoe het ervan gekomen is. Hij zat ooit in een café in Christiana, stoned, en toen zei een vriend: ‘da’s leuk man, dat moet je eens proberen.’ Hij loopt naar de andere kant van z’n werkplaats en pakt er een koffietafelboek bij. ‘En nu zeggen ze hier in dit boek dat ik een van de beste van Scandinavië ben.’

No more articles