Ja, deze foto behoeft enige uitleg. Want voor twee jongens die met de trein naar het uiterste noorden van Zweden reizen, ligt er eentje wel heel zwoel in de achterbak van een auto. Een Volvo, want hé, je schijnt te moeten reizen als een local tegenwoordig.
Het zit allemaal zo. Hadden we in Kopenhagen vier dagen prachtig weer, hier in Göteborg is het gewoon Scandinavisch zomer. En dan mag er wel niemand in dit land treuren na de uitschakeling van Zlatan op het EK, de hemel boven Zweden huilt.
Göteborg is een havenstad, en die noeste arbeiderssfeer komt het best tot uiting als het onvervalst snertweer is. Maar tussen de oude pakhuizen en bakstenen gebouwen vlakbij het water zitten een paar fijne plekjes om te schuilen. Kafé Magasinet bijvoorbeeld, in de straat Tredje Långgatan. En die noemen we hier nu niet alleen omdat de koffie er net zo goed is als de inrichting, nee, ook omdat die straatnaam naar Tredje Långgatan luistert. Die hele buurt is trouwens wel waar je moet zijn in Göteborg. Tacos & Tequila, Olssons Vin, veel Aziatische restaurants en platenwinkels met koffie en zelfgebakken zoetigheid.

Midzomernacht

Maar wij zitten dus bij Kafé Magasinet, en breken ons hoofd over een plan. Er rolde namelijk een uitnodiging binnen om Midzomernacht te komen vieren aan zee in de buurt van Söderköping, helemaal in het oosten. In het zomerhuisje van Casper en Axel, twee neven, die we afgelopen winter in het Franse Tignes ontmoetten. Epic Midsummer 6.0 UH!, heet het, en Casper schetste ons het programma even. ‘Eigenlijk is het een meerdaags evenement. Dag 1: beetje chillen, drinken, saunaatje, zwemmen, zeilen of een potje voetbal of volleybal. Op dag 2 bereiden we al vroeg de traditionele haring-lunch voor en maken en versieren we de ‘dick-in-the-ground-pole’. Daar dans je met een bloemenkrans in je haar omheen – uiteraard – en ’s avonds is het feest tot de zon weer op komt. Op dag 3 moet iedereen naar huis, maar wie wil mag ook blijven.’ We waren meer dan welkom, en een matje en een slaapzak kon hij ook wel regelen, maar we moesten er wel zelf zien te komen. En hij had nieuws voor ons: dat ging met de trein wel lastig worden.
Dus zitten we nu in een auto – Volvo – voor een rit van vier uur naar de andere kant van Zweden. Die dankzij een gratis upgrade zo groot is dat we er ’s avonds in kunnen slapen. Probleem opgelost, plan gemaakt. Op naar Söderköping.