Zo’n twee jaar woont hij er nu, hier op de Linkeroever. Het Amsterdam-Noord van Antwerpen. Vroeger geen knip voor de neus waard, nu het nieuwe hip. Hij, dat is Sebastiaan Bedaux (35). De Consul van Ambassadør.land, Mede-oprichter van de site en stille kracht achter de schermen van deze Zomerblog. Als er iets niet helemaal goed gaat, staat of eruit ziet, dan lost Sebastiaan het met een paar muisklikken op.
Zijn huis is ruim en prachtig ingericht. Een oud internaat dat nu dient als modern appartement. Enige probleem, vertelt Sebastiaan terwijl hij mij en Erik – de Magistraat van de Ambassade, het team is voor één dag bij elkaar – rondleidt, is dat er maar één slaapkamer is voor gasten. Maar er is wel een tuin, dus je zou er ook voor kunnen kiezen om te kamperen.
Erik: ‘Ja, leuk, kamperen!’
Het idee is zo gek nog niet. We hebben immers een camper en een extra tentje bij ons. Plus: de zomer komt als verrassing om de hoek kijken vandaag. Dus staan we niet veel later te klooien met een koepeltentje en vouwen we een setje campingstoeltjes uit. Zet de rosé maar koud en poets de jeux-de-boules-ballen op, dit kan nog wel eens een mooie namiddag worden.

De beste frieten

Maar de Linkeroever biedt meer dan de achtertuin van Sebastiaan. Hij laat ook nog even zijn buurt zien. Of eigenlijk staat er maar één echt hoogtepunt op de agenda van de gastheer: het beste frietkot van Antwerpen. LO, heet de frituur, dat kortweg staat voor Linkeroever. Een kraam ongeveer net zo groot als de camper waarmee we vandaag aan zijn komen rijden. Maar na een ritje van nog geen twee minuten is de constatering bitter. LO is dicht. Sebastiaan: ‘dat zal wel met de vakantie te maken hebben.’
Hij weet nog wel een frituur. Ja, minder goed dan LO waarschijnlijk maar we moeten het er maar mee doen. Maar eerst toch nog even rondkijken. We staan nu wel heel letterlijk op de Linkeroever, zo aan de kade van de Schelde. Aan de overkant ligt bekend Antwerpen en glinstert de Kathedraal in de zon. Hier is ook de beroemde tunnel onder de rivier door. Sebastiaan: ‘Een behoorlijk iconische plek in Antwerpen.’
We lopen weer terug naar de auto. Erik: ‘hé, dat lijkt wel kermis daar’, en hij wijst op vier kramen naast elkaar. Sebastiaan: ‘dan zal daar ook wel een frituur tussen zitten.’ Hij heeft gelijk. We bestellen vet en veel. Friet met curry, zegt Erik tegen de verkoper. Zijn vrouwelijke collega hoort het aan en grijpt geruisloos in. ‘Curry-ketchup’, fluistert ze. ‘Hollanders.’
Met volle buik zitten we tot laat in de tuin. De kampeerkunsten mogen nog wel een beetje gefinetuned worden. Pomp mee voor het luchtbed, bijvoorbeeld.


No more articles