En op dag 35 deden we even helemaal niets.
Het is er de plek voor, want hier op het Zehenthof is ook niet zo veel te doen. Tenzij je jonger bent dan zes. Dan zijn er drie schommels en een zandbak en een speelgoedtractor en een kruiwagentje en een glijbaan en een hond om te aaien en stokken om op te rapen en weg te gooien en hé nog een kruiwagentje zonder wiel maar dat maakt dus niet uit want die rijdt ook. IJsjes!
Het maakt allemaal behoorlijk wat lawaai.
We krijgen een rondleiding van boer Stefan Eisenberger (39). Het Zehenthof is al negen generaties in de familie, vertelt hij. Inclusief vijftig hectare grond. Daar grazen de koeien op. Of er groeit bos. Stefan legt uit hoe dat boerenbedrijf werkt. Hij heeft zo’n vijfenvijftig koeien en één stier: Xavier. Xavier heeft de tijd van z’n leven, de koeien moeten oppassen. In een jaarlijkse afvalrace worden de minst gezonde verkocht voor de slacht. Een stuk of tien per jaar. De rest wordt keer op keer bezwangerd door Xavier. De kalveren die daar uit volgen hebben ook een allerminst zeker leven. Sommigen worden verkocht, anderen mogen blijven. Maar als ze de jaarlijkse schifting overleven, dan hebben ze de koeienjackpot. Vers gras op een glooiende weide zo ver je kunt kijken. Is het zomers te warm, staan ze lekker binnen. In de winter te koud? Idem. En anders, ruimte genoeg. Je proeft het ook aan het vlees, zegt Stefan. Kwaliteit.

Elsa, Margareth, Alexander

We lopen de stal binnen. ‘Dat kalfje daar’, wijst Stefan. ‘Gisterochtend geboren’. Hij pakt een bak voer en strooit het uit over de vloer. De koeien schrokken het gulzig op. Of hij z’n koeien ook een naam geeft? ‘Pfoah, niet allemaal. Sommigen wel. Dat is Margareth, en dat Elsa. Maar de meesten herkent hij toch aan het nummer in hun oor. We lopen door. Eet Stefan zijn eigen koeien op? ‘Zeker. En jullie vanavond ook, want we gaan barbecueën.’. En hoe zit het met de melk? ‘Dat kopen we in de supermarkt.’
Verderop in de stal lopen twee varkens. Norbert en Alexander. Vernoemd naar de twee politici die de Oostenrijkse verkiezingen proberen te winnen. Norbert en Alexander zijn nu zo’n vier maanden oud. Over een halfjaartje gaan die ook richting slachthuis, en dan komen er weer twee nieuwe biggetjes. Het leven op de boerderij.
Erik mag een stukje op de tractor rijden. Dat blijkt niet zo heel moeilijk. Simon, het driejarige zoontje van Stefan, stuurt op de terugweg.
Rond etenstijd worden buiten vier tafels gedekt. De barbecue is voor alle gasten. Andreas is er ook, met z’n Harley.
‘Schwein oder Rind?’ Stefan staat met een schort voor en een schaal vlees in z’n hand bij de tafel. Het ligt vol met vlees van eigen boerderij. ‘Dit hier’, wijst hij op het varkensvlees, ‘is de voorganger van Norbert en Alexander. En dit de voorganger van Margareth. Probeer allebei maar. Allebei lekker.’