Als we vertellen over de schoonheid van Macedonië, hoe helder groen, blauw of turquoise het water van het meer van Ohrid is. Hoe de witte en beige huisjes met oranje daken, oplichtend onder de snikhete zonnestralen, tegen de wanden van de heuvels zijn geplakt met een uitzicht om jaloers op te zijn. Over de lege, kale bergen van Nationaal Park Galichica, net boven de grens met Albanië. Over het klooster van Sveti Naum. Of over de zwoele zomeravonden die pas ophouden als de zon weer opkomt, dan moet je dat natuurlijk allemaal wel door een Balkan-bril bekijken. De foto’s, ook de onze, laten precies die kant zien. Maar toch, het is niet het Gardameer, de Cote d’Azur of de bloemen Riviera hier. Tussen die witte en beige huizen liggen soms winkelstraten waar de wansmaak regeert. Schreeuwend uithangbord na uithangbord. Felle, fluorescerende kleuren in de etalages. De wegen door de heuvels en bergen kunnen levensgevaarlijk zijn. Komt er net een touringcar de bocht om zeilen, dan kun je je voet maar beter al boven de rem hebben hangen. Uitwijken is geen optie, dan lig je in de greppel of in het meer.

Ouderwets genieten

Maar het is de schoonheid van Macedonië waarom de mensen naar dit deel van Europa trekken (en voor sommige toeristen het geld, ‘want het is zo lekker goedkoop hier’). Vraag een Macedoniër naar de mooiste stad van het land en zonder twijfel rolt er Ohrid over de tong. Dan kijken ze er een beetje dromerig bij, zo van daar zou ik het liefst nu heen willen. Het meer in duiken, de boulevard op. En het maakt het juist interessant dat het niet de Cote d’Azur of de bloemen Riviera is. De parasols van de terrasjes aan het water zijn oud en vaal. De colaflesjes van glas. Er worden grote suikerspinnen verkocht. Over de boulevard loopt een man met een hoed op en een vilten giletje met een touw in z’n hand waaraan een pony mee sjokt. En af en toe zit er ook echt een kind op, op dat beest, en dan loopt er een apetrotse vader naast. ’s Avonds, als de temperatuur echt aangenaam wordt en de hemel oranje en paars kleurt, lopen families en geliefden hand in hand langs het water. Beetje turen naar de lucht, lachen naar elkaar.
Ohrid is nog geen kermis aan het water. Geen hijskraan waar je vanaf kunt bungeejumpen. Geen speedboot met een banaan er achter. Geen overdaad aan prikkels. Het is nog ouderwets genieten. Letterlijk ouderwets.

No more articles