Met de wc-rol over de camping, dat hoeft niet meer. Vriendelijk groeten als je iemand passeert onderweg wel. Het zorgt voor een parade aan hoi’s en goedemorgens, ingetogen en beleefd.
We staan op camping Podere sei Poorte. Ergens in het noorden van Le Marche, niet ver van Pesaro en Urbino. Midden in de heuvels die verraderlijk stijl kunnen zijn, en alleen zijn te bereiken door voorzichtig slingerend over de kleine, bochtige wegen te rijden. Mensen komen hier voor hun rust, doorgaans. Heel veel te doen is er niet in de omgeving. Een paar dorpjes met een kasteel of kerk. Af en toe een stad. Het strand is een half uur rijden.
De camping is een jaar of dertien geleden opgericht door een Nederlands stel. De familie Poorte. Brabanders, die ooit à la Ik Vertrek zin hadden om ergens anders opnieuw te beginnen. Ze openden een camping. Met name geschikt voor families en Nederlanders. In die laatste categorie passen we, of we het nou willen of niet. In die eerste niet. We zijn de enigen zonder kinderen.

‘Zullen-we-anders-maar?’

Kamperen in de Italiaanse zomerhitte is een klein inkijkje in het leven dat ons ooit zal staan te wachten in het verzorgingstehuis. Alles kost moeite. Rond acht uur ’s ochtends moet je je bed uit, ook al wil je liever nog even doorslapen. Maar: te warm. Dan volgt een routine die je het best kunt omschrijven als ‘zullen we anders maar?’. Eerst ontbijten. Dat moet gehaald worden. Koffie moet gemaakt worden. Om bij het keukentje te kunnen, moet de slaapkamer eerst opgeruimd worden. Voor elke nieuwe handeling moet de oude eerst afgerond en opgeruimd zijn. Voor twee zaken tegelijk is geen plek.
Ondertussen is de temperatuur voor negen uur in de ochtend al gestegen tot boven de dertig graden. De enige plek waar het is uit te houden, is de schaduw. De loomheid slaat al vroeg toe. Uitpuffen van het ontbijt. Even zitten na de koffie.
Zullen we anders maar zwemmen?
Het zwembad, op een bloedhete zomerdag, is geen kwestie van luiheid. Het is de enige mogelijkheid om je dag een zinvolle invulling te geven. Het zwembad is niet eens echt een keuze. De enige keuze die je hebt, is die tussen zout water of met chloor. Zullen we straks maar naar het strand rijden, of blijven we hier hangen?
Het is een fijn luxeprobleem, zo midden in augustus. Een noodgedwongen vakantie.