Normaalgesproken zouden de jongens van Ambassadør op dit moment door de bergen van het Zillertal rijden. Maar de werkelijkheid is anders. De blauwe bus die ze door een groot deel van Europa heeft gebracht, staat nu geparkeerd langs de Amstel. Op het oog is er weinig aan de hand, maar verder rijden naar het zuiden van Spanje bleek niet meer te kunnen. De Generaal, bekomen van de eerste teleurstelling, vertelt zijn verhaal. Hij interviewt ook, trouwens.

Tsja, en dan ben je ineens weer thuis.
‘Beetje dubbel gevoel hė.’

Teleurgesteld?
‘Teleurgesteld, teleurgesteld, ja zo zou je het wel kunnen omschrijven. Het is toch een tegenvaller. Hier hadden we geen rekening mee gehouden. We hoopten toch op meer met z’n allen. Maar als het er niet in zit, dan zit het er niet in. Zo simpel is het ook.’

Waar ging het mis?
‘Pfoah, achteraf kun je de puzzel makkelijk leggen. Als we het hebben over het eerste piepje op het dashboard, dan praten we toch al over enige tijd geleden. We moesten de Balkan nog helemaal door. Het ging trouwens om het rode lampje van de oliedruk, niet om het gele lampje van het oliepeil. Laat dat wel duidelijk zijn. Ik weet niet wat daar allemaal al over is geschreven, maar dit is de waarheid.’

Maar als het al is opgeschreven, dan heb je dat toch zelf gedaan?
‘Klopt.’

Je bent nu een beetje vaag.
‘Ik wil maar zeggen, we hebben allemaal onze stinkende best gedaan.’

De bus heeft nu twee keer bij een garage gestaan, verklaar dat eens.
‘Nou, anderhalf keer. In Belgrado was het geen echte garage. Meer een helpende hand van iemand die er verstand van had. Daar hebben we de nodige olie bijgevuld, en we dachten echt dat daarmee het probleem opgelost was. Het olielek boven, om het maar zo te zeggen. We konden weer vooruitkijken. De moraal was goed. Maar in Italië, in Le Marche, constateerden omstanders wederom problemen. Zwarte rook uit de uitlaat. Dat is nooit een goed teken. Dus in Innsbruck zochten we hulp.’

Heb je er nog over gedacht om toch door te rijden?
‘Natuurlijk. Afspraak is afspraak. We zouden de bus naar Zuid-Spanje rijden. Dat gaan we alsnog doen trouwens, maar nu wat later. Weet je wat het is, soms moet je knopen doorhakken. Dat hebben we nu gedaan.’

Hoe groot is de kater?
‘Niet zo groot als afgelopen zaterdag in Innsbruck. Wat een prima stad zeg. Daar kun je leuk een biertje drinken.’

Ik bedoel meer, hoe zit je er nu bij in Amsterdam?
‘Het gaat, we moeten het ook niet te groot maken allemaal. Een thuiskomstinterview, dat is toch ook iets te veel eer.’

Maar dat wilde je zelf.

De Generaal kijkt weg en neemt een slok koffie. Een geluk bij een ongeluk: er is een hele week zomer in Nederland in het vooruitzicht. Tropische dagen met temperaturen van boven de dertig graden. Dus gaat hij gewoon door. Straks rijdt hij naar Zeeuws-Vlaanderen, om de bus naar de garage te brengen. De rest van de week doet hij verslag van de Nederlandse zomer.

 

No more articles