Groeten uit Katwijk aan Zee

Achter mijn bureau hangt een wereldkaart van twee bij twee meter waarop ik voordat ik op reis ga met mijn vinger alvast de route afleg. Alleen, dit keer lukte dat niet. Want ondanks dat de kaart mijn halve muur bedekt, was zelfs mijn pink te groot om een lijn te trekken. De enige lijn die vandaag genomen kon worden, was die van stadsbus nummertje 31 richting Katwijk aan Zee.

Een paar weken geleden raakte ik op het strand van Katwijk in gesprek met de eigenaar van strandtent Surf en Beach, Stefan. Stefan vertelde mij bij het betalen van de rekening dat wanneer ik mijn e-mailadres achterop het bonnetje zou achterlaten, ik kans maakte op een gratis overnachting in een van zijn strandhuisjes. Die zagen er leuk uit, ik had ze al gezien. Zes stuks, met drie slaapkamers, een douche, een toilet, een strandtuin, woonkamertje met complete keuken en dat natuurlijk allemaal met een potverdorie dik uitzicht op zee.

Strandhuisje9-1-of-1-1024x684 Groeten uit Katwijk aan Zee

Ik liet mijn e-mailadres achter, maar wachtte de uitslag niet af. Ongeduldig als ik ben boekte ik huisje nummer 2 en liet mij twee weken later in minder dan een half uur afzetten op de boulevard door lijnbus nummertje 31. Ik haalde de sleutel bij de receptie op, stak die sleutel in het slot, gooide mijn rugtas op de bank en trok mijn zwembroek aan. Met flamingootjes erop.

En toen begon het grote nietsdoen. Want nietsdoen, dat gaat goed op het strand. Ik kocht een schepnet, een vlieger, een paar flessen wijn en chique kaasjes. Met het schepnet ving ik garnaaltjes en een krab, de vlieger raakte verstrikt in een doorgedraaide hond, de flessen wijn gingen op en de chique kaasjes, die werden nog voor het aansnijden geconfisqueerd door drie gastronomisch onderlegde meeuwen. Beginnersfoutje bedankt.

Strandhuisje13-1-of-1 Groeten uit Katwijk aan Zee

’s Avonds werd mijn uitzicht roze met oranje en hier en daar een donkere flard. Het werd frisser, dus trok ik een trui aan, want binnen zitten terwijl de zon voor je neus in de zee zakt, dat is natuurlijk als vloeken in de kerk. Alleen, met de meeuwen en het geruis van de golven, viel ik in slaap, en alleen, met de meeuwen en het geruis van de golven, stond ik de volgende morgen weer op. Want doordeweeks, zonder hittegolf, heb je het strand van Katwijk nagenoeg voor je alleen.

Strandhuisje12-1-of-1-1024x684 Groeten uit Katwijk aan Zee

En zo was mijn vakantie op mijn geboortegrond ineens voorbij. Dag na dag nietsdoen behalve kinderlijke bezigheden als schepnetten, vliegeren, staren en schelpen zoeken, zónder dat de verveling ook maar een seconde toesloeg. Toen ik de sleutel voor de laatste keer in het slot stak, en die weer keurig netjes bij de receptie achterliet, was de heimwee dan ook direct een feit. Tevreden, maar tegelijkertijd ontevreden, pakte ik lijnbus nummertje 37 weer terug naar Leiden en hoopte ik stiekem dat het e-mailadres achterop het bonnetje toch nog ‘winning’ is.

No more articles